Dodane  •  2012

Geografia

Salwador to najmniejszy pod względem powierzchni kraj międzymorza środkowoamerykańskiego, ale za to gęsto zaludniony. Na 1 km² przypada ponad 300 mieszkańców. Największe miasta Salwadoru to stolica San Salvador oraz Soyapanga, Santa Ana, Mejicanos i San Miguel.

Na początku XIX wieku ujawniły się dążenia niepodległościowe, którym sprzyjała trwająca w Europie kampania hiszpańska Napoleona I. W 1810 r. centralną część wicekrólestwa Nowej Hiszpanii objęło powstanie zbrojne dowodzone przez M. Hidalga y Costillę i J.M. Morelosa y Pavona. Powstanie zostało stłumione, ale całkowicie nie wygasło.

W Salwadorze panuje klimat podzwrotnikowy z temperaturami wynoszącymi 23-25 °C na wybrzeżu i opadami sięgającymi 1800-2400 mm. Występują dwie pory roku: sucha od listopada do kwietnia i deszczowa od maja do października.

Wicekrólestwo Nowej Hiszpanii rozpadło się w 1821 roku, a Salwador został włączony do utworzonego przez generała A. de Iturbide cesarstwa Meksyku. Po rozpadzie cesarstwa (1823) kraj przystąpił do Federacji Ameryki Środkowej. Od 1841 samodzielna republika.

Podział administracyjny

Kraj podzielony jest na 14 departamentów (departamento(s)): Ahuachapán, Cabañas, Chalatenango, Cuscatlán, La Libertad, La Paz, La Unión, Morazán, San Miguel, San Salvador, Santa Ana, San Vicente, Sonsonate, Usulután.

Zobacz też

Media

W 2. poł. XIX wieku i 1. poł. XX wieku dominującą rolę w życiu ekonomicznym i politycznym kraju odgrywała oligarchia ziemska (właściciele plantacji kawy). Znaczne uzależnienie od USA; 1931–1944 dyktatura M. Hernándeza Martíneza; od końca lat 40. stabilizacja polityczna, wzrost wpływów armii w państwie i zwiększenie roli państwa w gospodarce; od lat 70. działalność lewicowej partyzantki, wojna domowa; po jej zakończeniu 1992 kontynuacja rządów prawicy – Nacjonalistyczny Sojusz Republ. (ARENA); po wyborach w 1997 FMLN stał się drugą co do liczby mandatów (po ARENIE) partią w parlamencie; 2000 – pierwszą; od 2002 ponowne rządy ARENY.

Władza ustawodawcza należy do jednoizbowego parlamentu, nazywanego Zgromadzeniem Ustawodawczym (Asamblea Legislativa). Zasiada w nim 84 członków wybieranych w powszechnych wyborach na 3-letnią kadencję.

Salwador

Dewiza: (hiszp.) Dios, Unión, Libertad
(Bóg, Jedność, Wolność) Hymn: Saludemos la Patria orgilosos Język urzędowy hiszpański Stolica San Salvador Ustrój polityczny republika Głowa państwa prezydent Mauricio Funes Szef rządu prezydent Mauricio Funes Powierzchnia
 • całkowita
 • wody śródlądowe 149. na świecie
21 040 km²
1,5% Liczba ludności (2006)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia 99. na świecie
6 820 000▲
324 osób/km² Jednostka monetarna dolar amerykański¹ (USD) Niepodległość od Hiszpanii
15 września 1821 Strefa czasowa UTC -6 Kod ISO 3166 SV Domena internetowa .sv Kod samochodowy ES Kod samolotowy YS Kod telefoniczny +503 ¹do 1 I 2001 colón (SVC)

Salwador (El Salvador, Republika Salwadoru; República de El Salvador) – państwo w Ameryce Środkowej, leżące nad Oceanem Spokojnym. Graniczy ono z Gwatemalą (203 km) i Hondurasem (342 km).

Religia (2000)

Gospodarka

Podstawowe informacje o ekonomii i odsyłacz do artykuły o ekonomii kraju

  • Gazety
    • Diario Colatino
    • Asociación de Periodistas de El Salvador
    • La Prensa Grafica
    • El Mundo
    • El Diario de Hoy
    • El Faro
    • Facultad Latinoamericana de Ciencias Sociales
  • Stacje Telewizyjne
    • Canal 12
    • TCS
    • Canal 21

Organizacje charytatywne

Salwador to górzysty kraj. Na północy przebiega pasmo Sierra Madre, którego szczyty sięgają 2169 m n.p.m. Na południu nieco wyższe pasmo Cadeña Costero (2386 m n.p.m.). Między nimi znajduje się tektoniczne obniżenie rzeki Lempa. W Salwadorze znajduje się aż 61 wulkanów, zarówno wygasłych, jak i czynnych. Najwyższe z nich to Santa Ana (2386 m n.p.m.), San Vicente (2173 m) i San Miguel (2132 m). Do najbardziej aktywnych wulkanów świata należy salwadorski wulkan Izalco (1965 m), który w latach 40. i 50. przez kilkanaście lat nieustannie wyrzucał lawę i popioły wulkaniczne.

  • ASAPROSAR – Poprawa Standardu Życia i Zdrowia w Ubogich Rejonach Kraju

Media

Większość tytułów dzienników i czasopism ukazuje się w San Salvador. Dzienniki: "El Diario de Hoy", założony w 1936, nakład 115 tys. egzemplarzy; "La Prensa Gráfica", założony w 1915, nakład ok. 100 tys. egzemplarzy; "El Mundo", założony w 1967, nakład 60 tys. egzemplarzy; "La Noticia", założony w 1986, nakład ok. 30 tys. egzemplarzy; "Co Latino", założony w 1890, nakład 15 tys. egzemplarzy; "Diario de Occidente", wydawany w Santa Ana, założony w 1910, nakład 6 tys. egzemplarzy; "Diario Oficial", założony w 1875, nakład 2 tys. egzemplarzy. Czasopisma wydawane w Salwadorze to: katolicki tygodnik "Orientación", założony w 1952, nakład 8 tys. egzemplarzy, a także m.in. kwartalnik "Cultura". Radiofonia: YSSS Radio Nacional de El Salvador nadaje program o charakterze edukacyjnym. Program emituje także ponad 60 stacji komercyjnych. Program telewizyjny nadaje m.in.: Canal 8 i Canal 10, stacja rządowa, założona w roku 1964. Stacje komercyjne: m.in. Canal 2, Canal 4, Canal 6, Canal 25.

Najdłuższą rzeką kraju jest Lempa (260 km). Pozostałe są o wiele krótsze. Znajduje się tutaj kilka niewielkich jezior: Ilopango (72 km²), Guija (45 km²) oraz jezioro kraterowe Coatepeque (24 km²).

Społeczeństwo

Mieszkańcy Salwadoru są stosunkowo młodzi - 35,8% ma poniżej 14 lat, a powyżej 65 lat jedynie 5,2%. Przyrost naturalny wynosi tu, aż 1.679%. 90% mieszkańców to metysi, 9% biali i 1% inni.

Ustrój polityczny

Zgodnie z konstytucją z 1983 (znowelizowana w 1992) Salwador jest demokratyczną republiką, w której głową państwa i szefem administracji jest prezydent wybierany, wraz z wiceprezydentem, w powszechnych wyborach na 5-letnią kadencję. Prezydent mianuje radę ministrów i jest naczelnym dowódcą sił zbrojnych.

Historia

Terytorium dzisiejszego Salwadoru od początku n.e. objęte było wpływami cywilizacji Majów, później Tolteków. W 1524 r. na ziemie Salwadoru dotarli pierwsi konkwistadorzy. Do 1539 oddziały hiszpańskie pod dowództwem P. de Alvarado rozbiły istniejące tu królestwo Cuzcatlan, włączając je do wicekrólestwa Nowej Hiszpanii, bezpośrednią władzę oddając gubernatorowi Gwatemali.